Talking ’bout my reputation

Op de portal van de Haagse Hogeschool staat een berichtje over jouwonlineimago.nl, een afstudeerproject van een studente (afstudent?) aldaar. Op die site krijgt je een reeks vragen over het online imago. Voer je eigen naam eens in op google, wat kom je tegen? Dat kan best confronterend zijn. Werkgevers googelen steeds vaker de namen van sollicitanten om meer persoonlijke informatie te winnen van de potentiële werknemers. Informatie die tegen je kan werken. Foto’s van een ladderzatte jijzelf op Hyves is iets wat je best kunt voorkomen, maar bijdragen aan het Stormfront-forum of je naam op de site van Vereniging Martijn zijn ook niet bevorderlijk voor je carrière. En als ik mijn vorige post niet snel aanpas kan ik fluiten naar een baan bij Buma/Stemra (en daar nog voor beboet worden ook).

Het is niet zo’n heel slecht idee om te kijken waar je naam allemaal toe leidt op Google. Daarnaast kun je ook op wieowie.nl kijken hoe je ‘online identiteit’ er uit ziet, en deels beïnvloeden. Zo blijkt in mijn geval bijvoorbeeld dat de ‘stoere’ nickname die ik een aantal jaar geleden gebruikte op een aantal profielsites nu knullig en ongepast overkomt. M’n Myspace-profiel is al de deur uit, en ook m’n last.fm account (met bijna 27.000 scrobbles) gaat er aan geloven.

Je kunt je natuurlijk afvragen of het niet een beetje overdreven is. Het gaat toch om je capaciteiten, je vaardigheden? Je reputatie groeit snel, en kan altijd nog eens tegen je werken. Vraag dat maar aan de werknemer die ontslagen is omdat ‘ie zat te hyven terwijl z’n baas dacht dat ‘ie doodziek was. Vraag dat de net afgestudeerde docente die een baan aan haar neus voorbij zag gaan omdat ze ooit op nota bene een zitten-in-een-kringetje-en-klagen-over-alles-VERJAARDAGSFEEST klaagde over haar stageplek. Vraag dat aan Wijnand Duyvendak, aan Jacqueline Kramer en aan Jet Bussemaker. Dus kinders, gedraagt je op het net. Anders kom je nooit in de positie om te graaien.