Wie dit leest wordt gek – Over Mark Verver

Je weet maar nooit

Op een dag zal ik misschien
op deze hele periode terugkijken
met een glimlach en denken:
Achteraf viel het eigenlijk wel mee.

Zoals ooit een Japanner wellicht
achteromziet. Kijkt naar Hiroshima
en besluit: Nou ja.
Er gebeuren ergere dingen.

Of een jood de schouders ophaalt
over Hitler en dan zegt:
Wij waren zelf
ook bepaald geen lieverdjes.

In theorie
kan het.

Bovenstaand gedicht komt uit “Een dag niet gelachen is ook wel eens leuk” van Mark Verver. In die bundel blijkt dat Verver ogenschijnlijk luchtige, ‘matter-of-fact’ gedichten kan schrijven over zware onderwerpen. Of soms juist andersom. Zoals je ziet in “Je weet maar nooit” komt daar vaak maar weinig gevoeligheid aan te pas. Ja, soms klinkt het troostend, soms keihard, maar altijd met een zekere nuchterheid.

Eerder schreef hij al de roman “Alle vrouwen van de wereld”. Een duister verhaal over seksverslaving en ontvoering, verweven met korte beschouwingen over seksualiteit, porno en hoe de maatschappij daar mee omgaat. En het boek betoogt waarom vrouwen met siliconenborsten de beste zijn.

Na “Een dag niet gelachen…” verscheen ook nog de biografie “Ik heb nergens spijt van – Het leven van Dikke Dennis”. Daar ik Dikke Dennis alleen ken van de frikandellen op de Parade in 2008 is dat het enige boek wat ik nog niet gelezen heb. Staat in de planning.

Op de site van zijn eigen uitgeverij Donker & Donker vind je zijn blog, voorpublicaties uit zijn boeken en een webshop. “Een dag niet gelachen is ook wel eens leuk” en “Alle vrouwen van de wereld”  kosten er nu samen €11 euro, wat een aanschaf meer dan rechtvaardigt.

Eén roman. Eén dichtbundel. Eén biografie. Eén vrij regelmatig bijgehouden blog. Ik ben benieuwd wat we nog meer krijgen.