Tag Archives: Artiest van de [undefined]

Artiest van de [undefined]: Chiodos én D.R.U.G.S.

Als je een rubriek hebt die Artiest van de [undefined] heet moet je de regelmaat zo veel mogelijk vermijden en is gebrek aan logica ook een pré. Daarom wachten we nog even als we denken ‘het wordt wel weer eens tijd voor een nieuwe Avd[u]‘ en schrijven we er zes als we er geen zin in hebben. Een andere manier om de voorspelbaarheid laag te houden is om meteen twéé bands mee te pakken in een artikel. Dan hebben we er weer even genoeg gedaan voor twee maanden, dus verwacht er volgende week nog één.

Vandaag Chiodos en Destroy Rebuild Until God Shows (D.R.U.G.S.), die beiden uit de VS komen en beiden post-hardcore spelen (volgens Wikipedia. Als je het liever emo-meuk noemt: ga je gang). De link tussen de twee is Craig Owens, de zanger die uit de ene band werd geschopt om vervolgens de andere op te richten. Sindsdien lijkt er een beetje een strijd gaande te zijn over welke band beter is en wie er dus echt verantwoordelijk is voor ‘het Chiodos-geluid’.

Mijn mening? Muzikaal zijn er nog steeds veel overeenkomsten tussen de verschillende bands. Owens zelf lijkt nog het meest veranderd te zijn. Zijn teksten zijn directer geworden, minder faux-poëtisch. Vergelijk dit van Chiodos-Owens: “The fields are near and I won’t trust the air with secrets. / I can’t stop holding this treasure in my arms. / For all the water in the ocean / could never turn this swan’s legs from black to white.” eens met dit van D.R.U.G.S.-Owens: “Be honest / Did you ever mention my name? / Did you get sick of the shame? / Did you lie on your back like a whore?”. Verfrissend, niet?

Tijd voor het liedje. ‘t Is meestal lastig om het bij één liedje te laten als je schrijft over twee bands. Meestal. Maar nu geen probleem. Het werd niet Caves van het nieuwe Chiodos-album Illuminaudio, dat de band opnam met de nieuwe zanger Brandon Bolmer.  En het werd ook niet This Is D.R.U.G.S., de briljante korte film waarin D.R.U.G.S. zichzelf voorstelt. Het werd een nummer dat Chiodos met Craig Owens opnam maar nooit officieel uitbracht. Het zal binnenkort onder de titel The Only Thing You Talk About op het debuut van D.R.U.G.S. staan.

Zet voor maximaal effect het filmpje op volledig scherm en geef de volumeknop een slinger naar rechts, want dit is Thermacare.

Posted in Beeld & Geluid | Tagged , , , | 1 Comment

Artiest van de [undefined]: W.E.T.

De redactie heeft het maar druk. Er moeten Klotegedichten gepromoot worden, er staan een paar epische teksten in de planning en ondertussen verliezen we ons in Spotify. -Ik heb maandenlang gedacht dat dat een geslachtsziekte was- Tijdens onze Spotify-speurtochten ontdekten wij W.E.T., een AOR cq. hardrockbandje met Jeff Scott Soto (Talisman) op zang, aangevuld met Robert Säll (Work Of Art) and Erik Martensson (Eclipse) als begeleiding.

Gekozen is voor de clip van “One Love”, en dat om meerdere redenen. Het is namelijk niet alleen een ontzettend lekker nummer en een heerlijk knullige video, ook bevat deze clip de laatste beelden van Marcel Jacob, weken voordat hij een einde aan zijn leven maakte.

W.E.T. – One Love

Posted in Beeld & Geluid | Tagged , , , , , | Leave a comment

Artiest van de [undefined]: Europe

Europe. M’n eerste liefde. M’n grote liefde. Haalt al -pak ‘m beet- 17 jaar erg vaak de cd-, mp3- dan wel dvd-speler. In dat laatste geval knallen we meestal Live From The Dark aan. Een geweldige show met een geweldige setlist. Bevat uiteraard nieuwe nummers en de grote klassiekers, maar ook verrassingen als “Sign Of The Times” en “Girl From Lebanon” komen langs. En zelfs dat weke ‘Superstitious’ valt ineens erg lekker. Als extrabonus flitst hoe-heet-ie-ook-alweer ook nog even voorbij in de ‘making of’.

Europe – Sign Of The Times (London, 2004)

Posted in Beeld & Geluid | Tagged , , , , | 2 Comments

Artiest van de [undefined]: Ratatat

Dit keer in Artiest van de [undefined]: Ratatat, of hoe het bezoeken van een show van een act waar je ooit één nummer van heb gehoord kan leiden tot [mogelijk tijdelijk] fan-atisme.

Meer specifiek:

Ik was naar London Calling.
Paradiso, Amsterdam.
12 november 2010.

Te veel lauwe britpop aangehoord die avond, maar vervolgens weggeblazen door de set van Ratatat. Wow. Laten we dat memoreren met een filmpje van een [andere] show van ze, zoéén waar er wél fatsoenlijke camera’s voorhanden waren.

http://www.londoncalling.nl/
(album-versie vind je hier)

OK Go – I Want You So Bad I Can’t Breathe
van het album Of The Blue Colour Of The Sky (2010)

http://www.okgo.net

Dank u voor uw tijd.

Posted in Beeld & Geluid | Tagged , , | Leave a comment

Artiest van de [undefined]: Torture Division

Na Panic! At The Disco, Jason Mraz, Chantal Kreviazuk en Talisman wordt het tijd dat er eens aandacht besteed wordt aan échte teringherrie. Vandaag in de spotlight: Torture Division. Een Zweedse deathmetalband met in de gelederen Lord K Philipson, Jörgen Sandström en Tobben Gustafsson, die ook alledrie in het briljante The Project Hate MCMXCIX spelen. De opzet van Torture Division is opmerkelijk: Ze nemen alleen demo’s op, die je voor gratis en niets kunt downloaden van hun site.  Inmiddels zijn ze al aan de vijfde toe, Evighetens Darar II.

Luister eens naar “Overtorture” van die demo, en geef toe: het is lomp, bruut, vet. En graties, graties, graties. Omdat een beetje beloning wel op z’n plaats is wordt je de mogelijkheid gegeven om te doneren via paypal, maar je kunt ook via Ubetoo luisteren, waardoor ze een paar cent vangen. Je bent waarschijnlijk één van de duizenden die (zonder te betalen) geniet van Torture Division; uit je dank eens door via Ubetoo te luisteren (of te doneren!).

Posted in Beeld & Geluid | Tagged , , | Leave a comment

Artiest van de [undefined]: Jason Mraz

Zondagmiddagen zijn ideaal om een post die ik gisteren al geschreven heb online te gooien.

Zaterdagmiddagen zijn uitstekend om te lijden aan een forse kater, om met een razend tempo door een pakje sigaretten heen te jagen, en om je met lichte tegenzin gereed te maken om naar het werk te gaan.

Zaterdagmiddagen zijn ook perfect om muziek te (her)ontdekken. Alweer geen metal dit keer, maar een Amerikaanse singer/songwriter die na jaren in de sub-top te hangen twee zomers geleden een megahit scoorde met “I’m Yours”.

Inmiddels is m’n liefde voor Jason Mraz wel teruggedrongen tot een onregelmatige flirt, maar een paar zomers geleden kon ik geen genoeg krijgen van zijn album “Mr. A-Z” (geef toe, die titel is best leuk gevonden). Of ‘t nou de semi-rap is op “Geek In The Pink”, het bewust übercommerciële “Wordplay” of de teergevoelige ballad “Plane”, alles is even goed aan die plaat. De favoriet is echter altijd “Song For A Friend” geweest. Op het album al een heel sterk nummer, maar beter dan de live-versie die je hieronder vindt zul je ‘m niet horen. Jason Mraz, live! In a good way.

Posted in Beeld & Geluid | Tagged , , | 2 Comments

Artiest van de [undefined]: Chantal Kreviazuk

Naast Nickelback en Bryan Adams komt er uit Canada ook nog écht leuke muziek. Zoals Chantal Kreviazuk. Ze zingt en begeleidt zichzelf op piano, maar regelmatig zijn er ook wat andere instrumenten te horen om het allemaal wat spannender te maken.

Nooit van haar gehoord? Ze is vooral bekend van soundtracks, onder andere Armageddon, Dawson’s Creek, How To Lose A Guy In 10 Days en de trailer van Confessions Of A Shopaholic (Twee dingen geleerd van “Confessions…” in de bios trouwens: andere chick flicks worden ineens een stuk beter, en je kunt je polsen niet doorsnijden met een rietje.)

Gelukkig hoef je niet al die films (en serie) te doorstaan om iets van Chantal te horen. Ze heeft ook een viertal albums uitgebracht, en kortgeleden een compilatie-cd. Ghost Stories is voor $1 te vinden op eBay! Gaat blind aanschaffen te ver, dan is Myspace je vriend.

Posted in Beeld & Geluid | Tagged , , , | 6 Comments