Tag Archives: Talisman

Artiest van de [undefined]: W.E.T.

De redactie heeft het maar druk. Er moeten Klotegedichten gepromoot worden, er staan een paar epische teksten in de planning en ondertussen verliezen we ons in Spotify. -Ik heb maandenlang gedacht dat dat een geslachtsziekte was- Tijdens onze Spotify-speurtochten ontdekten wij W.E.T., een AOR cq. hardrockbandje met Jeff Scott Soto (Talisman) op zang, aangevuld met Robert Säll (Work Of Art) and Erik Martensson (Eclipse) als begeleiding.

Gekozen is voor de clip van “One Love”, en dat om meerdere redenen. Het is namelijk niet alleen een ontzettend lekker nummer en een heerlijk knullige video, ook bevat deze clip de laatste beelden van Marcel Jacob, weken voordat hij een einde aan zijn leven maakte.

W.E.T. – One Love

Posted in Beeld & Geluid | Tagged , , , , , | Leave a comment

28 november: Drie-keer-het-einde-dag

Het einde van de week, welteverstaan. Tot morgen!

Gorefest – The End Of It All (2007)

Sentenced – Ode To The End (1996)

Pain – End Of The Line (1999)

Bonus, voor morgen: Agathodaimon – The Ending Of Our Yesterday (2002)

Posted in Beeld & Geluid | Tagged , , , , , | Leave a comment

Last.fm

The sun went down /The lights go out / So cold…

Sombere tekst om een blog mee te openen, is het niet? Ben ik droevig gestemd, gedeprimeerd, levensmoe? Heb ik aandacht nodig, voel ik me wellicht onbegrepen? Nee hoor. Integendeel.

Het zijn de laatste regels van het 15.000e nummer dat m’n Last.fm-account heeft bereikt: The Project Hate MCMXCIX – Weep, van het album Hate, Dominate, Congegrate, Eliminate. 15.000 tracks in nog geen 13 maanden. Een mooie mijlpaal, dus wellicht tijd voor een terugblik. Hieronder mijn top tien artiesten (volgens Last.fm), het aantal gespeelde nummers per artiest en kort verklaard waarom die bands zo hoog geëindigd zijn.

1. Europe
gespeeld: 731
De nasleep van Last Look At Eden, een topalbum uit 2009 dat ik nog steeds draai. Ook de oudere albums, met name Wings Of Tomorrow, hebben hun revival gekend de afgelopen drie maaanden.

2. Helloween
gespeeld: 515
All-time favorite. Voornaamste reden tot stijgen is het herhaaldelijk beluisteren van ‘Better Than Raw’, maar ook het nieuwe album ‘7 Sinners‘ zorgt voor deze hoge plek op de lijst.

3. Talisman
gespeeld: 506
Eigenlijk is m’n last.fm account één grote Marcel Jacob-tribute. Tel bij dit aantal tracks nog even Humanimal, Human Clay, John Norum en Last Autumn’s Dream op, en Talisman zou zonder moeite op één terecht komen. Een laatste groet aan MJ

Continue reading

Posted in Tekst & Uitleg | Tagged , , , , , , , , , , | Leave a comment

Humanimal

Ooit was Marcel Jacob een hele drukke bassist. Hij was betrokken bij de band van Yngwie Malmsteen, die in dezelfde Stockholmse buitenwijk opereerde als Jacob. Hij speelde in een van de vroege incarnaties van Europe, toen de band nog Force heette, en schreef mee aan aan hun vroege hit “Scream Of Anger”. Toen John Norum, gitarist van die band, op het hoogtepunt van het The Final Countdown-succes besloot te vertrekken en zich op een solo-carrière te storten, schreef Jacob zijn volledige album “Total Control”. En dan had hij ook nog zijn eigen band. Samen met Jeff Scott Soto heeft hij in twintig jaar tijd een hele reeks studio-albums uitgebracht. De meeste onder de noemer ‘Talisman’, maar ze namen ook in recordtijd twee eighties-geïnspireerde albums uit onder de naam Human Clay.

Na de Talisman-misser “Truth” van 1998 was het even afgelopen met de band. Er stonden weliswaar een paar sterke tracks op, veel materiaal was naar Talisman-maatstaven ondermaats en de rest werd aangevuld met covers van Queen, Madonna en Prince. Critici waren negatief, fans konden er weinig mee en touren zat er ook niet in. Een dikke sof dus. Des te verrassender is het dat een nagenoeg dezelfde bezetting (er werd alleen voor een andere drummer gekozen) twee jaar later onder de bandnaam Humanimal een absoluut topalbum uitbracht.

“Again 2 Be Found” is simpelweg het beste wat Jacob en Soto ooit geschreven hebben. Geen discussie over mogelijk. Het fenomenale bass-werk, de gitaarleads, het optimistische drumwerk, het werkt allemaal even hypnotiserend. En dan die zanger. Je kunt zeggen dat al het huurlingenwerk van Soto te veel van het goeie is, dat er geen gevoel meer zit in de duizend-en-een projecten waar hij zijn stem aan verkoopt, maar “Again 2 Be Found” laat horen waar zijn hart werkelijk ligt: de nummers die Marcel Jacob schrijft. Het is het ultieme feelgoodnummer, daar kan de sombere tekst niets aan veranderen.

Dat nummer alleen is genoeg om een album te máken, maar er staan je meer mooie dingen te wachten. “Find Your Way Home” bijvoorbeeld, waarbij wel te merken is dat Jacob het succes van de Red Hot Chili Peppers’ “Other Side” niet ontgaan is. In de coupletten zijn de overeenkomsten onvermijdelijk. Ook de afsluitende track “Way 2 Deep” doet bloed sneller stromen. Als ik ieder nummer apart zou omschrijven zou ik geen reviewer meer zijn, daarom ga ik het samenvatten als volgt: “Het titelloze debuut van Humanimal kan zich meten met àlle groten der melodieuze rock. Nur geniale nummers; no filler, all killer.”

Ná Humanimal was er toch weer ruimte voor Talisman. De band bracht sindsdien nog twee goed ontvangen albums uit, “Cats & Dogs” en “7″. Toch is het nooit meer goed gekomen. Een afscheidstour werd ingekort en verschoven wegens Jacob´s continue verslechterende gezondheid, en hoewel er plannen waren voor een achtste album, verscheen er op 21 juli 2009 een trieste mededeling op Soto’s website. Marcel Jacob maakte die dag, na jaren in pijn geleefd te hebben, een einde aan zijn leven.

Posted in Tekst & Uitleg | Tagged , , , | 1 Comment

RIP Marcel Jacob (1964-2009)

Marcel Jacob

De tweede MJ die heengaat in een paar weken. Zonder daar over te grappen, ditmaal valt het me zwaar. Onbewust ken zijn naam al heel lang omdat hij meegeschreven heeft aan “Scream Of Anger” van Europe, een nummer dat ik al geweldig vond toen ik een jaar of zeven was.

Een paar jaar geleden kreeg ik voor metalfan.nl een cd/dvd combinatie voor m’n kiezen die me kennis liet maken met Talisman, Marcel’s eigen band. Ik was absoluut niet eerlijk in die review, dat wil ik nu eerlijk toegeven. Want eigenlijk was het geweldig. Exact zoals de hard rock die ik altijd al zo zo fantastisch vond, gemixt met funk en veel te aanstekelijke refreinen. Vooral de afgelopen maanden heb ik zeker wekelijks zijn website en myspace bezocht om te kijken waar de man mee bezig was, zonder een teken van leven te vinden. Die uitdrukking werd eergister wel erg letterlijk door het bericht dat Jeff Scott Soto de wereld in bracht.

Zoals Soto zelf al zegt, Marcel Jacob was briljant. Hij heeft het ook over een memorial (concert?). Al is het in Zweden, ik ga er bij zijn.

Posted in Tekst & Uitleg | Tagged , , , | 1 Comment